De machtsverhoudingen in het Midden-Oosten veranderen in snel tempo en Israël verliest steeds meer steun voor zijn opstelling tegenover de Palestijnen. Hoe de politieke werkelijkheid ook veranderd, Nederland wil het niet zien. Het debat wordt meteen gekaapt door bewegingen die zich inzetten voor Israël en de uitkomst is meestal voorspelbaar. Anti-Israël is al snel anti-semiet. Dit overkwam ook Thomas van der Dunk toen hij dit voorjaar in Haarlem de Arondeuslezing wilde uitspreken. Tegenlicht onderzoekt met hem hoe in Nederland het denken over Israël wordt gemanipuleerd door een machtig samenspel van politiek, geloof en propaganda.

Samen met Van der Dunk kijken de programmamakers van Tegenlicht naar de handel en wandel van de Israëllobby in Nederland. De publicist en cultuurhistoricus verafschuwt de kritiekloze houding. Met oud-diplomaten Petra Stienen, Willem Beelaerts van Blokland en historicus Ilan Pappe duidt hij een aantal recente kwesties. Waarom werd de ontwikkelingsorganisatie ICCO door Minister Rosenthal vorig jaar zo hardhandig op de vingers getikt? Wie zat er achter de verstoring van de jaarlijkse Kristalnachtherdenking in Amsterdam? En waarom staat Israël als enig land genoemd in de buitenlandparagraaf van het regeerakkoord? Slechts een paar voorbeelden van het geraffineerde spel dat de pleitbezorgers voor Israël spelen.

“…De Zionisten brengen bij de Joden het omgekeerde te weeg van wat hun veronderstelde uitverkorenheid tot resultaat zou moeten hebben, stelt Atzmon vast. Het uitverkoren zijn zou het religieuze besef met zich mee moeten brengen dat er een moreel prijskaartje aan vast hangt om “een lichtend voorbeeld van ethisch juist gedrag te zijn”. Volgens Atzmon is dat in de Zionistische gedachtengang echter “gereduceerd tot een rauw, etnocentrisch, bloeddorstig chauvinisme, een soort tribale verhevenheid waarin ‘hou net zoveel van jezelf als je anderen haat’ een pragmatische werkelijkheid wordt.”…”

Lees hier de interessante bespreking.

“De NSB werd een feit toen Mussert bij notariële akte de stichting ‘Nationaal-Socialistische Beweging in Nederland’ in het leven riep. De statuten van de stichting bepaalden dat het bestuur ervan werd gevormd door één persoon.
Dat de PVV voor pakweg honderd procent gemodelleerd is naar de NSB is op zich juist, maar om dat nou hardop te zeggen.”

“Dat de PVV een sociaal gezicht trekt, maar de verzorgingsstaat zo ongeveer exclusief wil voorbehouden aan roomblanke blozende uit de klei van de moerasdelta getrokken keurig met twee woorden sprekende kritiekloze en gezagstrouwe adepten die vanaf de blanke top der duinen een eed aan het Oranje-blanje-bleu hebben gezworen, doet weliswaar heel sterk aan de NSB denken maar zeggen doe je dat natuurlijk niet.”

Lees de column hier.

In Zwarte Soldaten komen zes van hen voor het eerst aan het woord. Op onverbloemde, schokkende en confronterende wijze vertellen ze over hun keuze voor de SS, over hun ervaringen aan het front en over de aantrekkingskracht van het nationaal-socialisme. Sommigen van hen worstelen met de keuzes die ze indertijd gemaakt hebben, anderen zijn nog steeds overtuigd van de juistheid van hun racistische en antisemitische opvattingen.

Een aantal van hun opmerkingen:

“Ik zeg maar zo: laat ze niet terugkomen, want je krijgt er alleen maar last van. Zo werkt dat”
“Ik had een ploertendoder en die had ik met een riempje zo lekker om mijn hand en dan konden ze hem niet afpakken. Dus dan kregen ze klappen op hun arm en dan konden ze hun arm niet meer optillen. En dan was het gauw gebeurd. En dan kregen ze een paar klappen met die ploertendoder in hun nek en dan gingen ze plat. Ja, want ja, die joden moesten er toch uit, hiero.”

De uitzending is maandagavond om 22.50 uur op Nederland 2.

Alles wat hem was verteld was fout. Het eerste doel van Israël was meer land, geen vrede: “Dat is altijd hun primaire doel geweest, vrede was daaraan ondergeschikt.”

De reden hierachter was eenvoudig, hij werd gedreven door “de oerangst van veel Joden wereldwijd; de angst voor een nieuwe holocaust.” Dit zou mogelijk de basis kunnen zijn van zijn identiteitsbesef: “Ik zag mezelf meer als Jood dan als Amerikaan … Ik voelde dat Israël de uitgekozen plaats was waar Joden heen konden gaan als ze ooit opnieuw zouden worden vervolgd.”

Opmerkelijke uitspraken:

“Als Joden naar de geschiedenis zouden kijken en niet naar de verhalen, dan zou hun angst verdwijnen.”

“Zij zouden zich realiseren dat de Palestijnen niet alleen menselijk zijn maar dat de Joden de Palestijnen hebben gedehumaniseerd via hun indoctrinatie.”

“Iedere afzonderlijke persoon die ik in de Westbank heb ontmoet zei dat het niet over Joden of Moslims gaat, het gaat over mensen, het is een mensenrechtenkwestie.”

“Als de Israëliërs eerlijk zouden zijn dan zouden zij zeggen dat als de Palestijnen gewoon gaan liggen en doen wat wij ze opdragen, dan zal er vrede zijn en misschien geven we hen 8 tot 10 procent van Palestina.”

“Breakthrough: Transforming Fear into Compassion” is de titel van een nieuw boek over het Israëlisch-Palestijnse conflict, geschreven door Richard Forer.

Herman Bernard Wiardi Beckman, baanbreker van de moderne sociaaldemocratie, was voor de Tweede Wereldoorlog een van de cruciale vernieuwers van de sociaaldemocratie. Zijn tragische dood in Dachau voorkwam een doorbraak als groot politicus. Beckman schreef over het onlosmakelijke verband tussen socialisme en democratie, over de noodzaak van partijpolitieke vernieuwing, over het belang van de nationale gedachte, thema’s die nu in het politiek zo verwarde Nederland actueler dan ooit schijnen. ‘Onszelf blijven’ bundelt en bediscussieert de hoogtepunten uit een oeuvre dat draait om overtuiging en beschaving.

Luister zelf eens naar de boekbespreking:

Ronen successfully combines archival footage with commentary from himself and others such as Ilan Pappe, Terry Boullata, Alan Hart and Jeff Halper.